حفظ کیفیت بالای و کنترل میکروبی استخر شنا عاملی کلیدی برای اطمینان از ایمن بودن محیط استخر برای شناگران است. اگر آب استخر تصفیه نشود، باکتری‌های مضری مانند «ای‌کولای» (E. coli)، «سالمونلا» و «لژیونلا» می‌توانند در آن تجمع کنند که خطری جدی برای سلامت انسان به شمار می رود. برای حفظ شرایط ایمن در استخر باید بدانید که چگونه با ایجاد تعادل در سطح مواد ضدعفونی‌کننده، مقدار pH و سیستم فیلتراسیون، آب استخر را تصفیه کنید.
مواد شیمیایی برای کنترل میکروبی استخر شنا
کیفیت آب استخر را می‌توان با پایش شاخصی به نام «نیاز به کلر» تعیین کرد. نیاز به کلر به معنای تفاوت میان مقدار کلرِ افزوده‌شده به آب استخر و مقدار کلر باقی‌مانده (کلر آزاد) پس از گذشت مدت‌زمانی مشخص است.
اگر این مقدار صفر باشد، یعنی آب فاقد میکروارگانیسم‌های بیماری‌زا است. اگر این مقدار کمتر از کل کلر موجود باشد، نشان‌دهنده آن است که مقدار کلر افزوده‌شده به آب کافی بوده است.
شوک دهی فرآیندی است که در آن مقدار زیادی پودر کلر به آب استخر اضافه می‌شود تا سطح کلر به‌سرعت افزایش یابد. از این روش برای از بین بردن باکتری‌ها و جلبک‌هایی استفاده می‌شود که ممکن است در کلرزنی‌های معمولی از بین نرفته باشند.
استخرها باید حداقل هفته‌ای یک بار تحت عملیات شوک‌دهی قرار گیرند تا سطح کلر به ۴۰ درصدِ میزان «سیانوریک اسید» موجود در آب برسد. سیانوریک اسید نقش مهمی در پایدارسازی کلر در استخرها ایفا می‌کند؛ این ماده به کلر آزاد متصل شده و آن را به‌تدریج آزاد می‌کند، که باعث می‌شود هر دوز از ماده ضدعفونی کننده کلر، مدت‌زمان بیشتری در آب باقی بماند.
علاوه بر این، اگر pH بیش از حد پایین باشد، می‌تواند باعث خوردگی تجهیزات و قطعات فلزی موجود در استخر شود. اگر میزان آن بیش از حد بالا باشد، می‌تواند منجر به ایجاد رسوب روی سطوح و در سیستم لوله‌کشی شود.
